لطفا بخنديد

سلام و دوباره سلام
چند روز پيش از خيابان رد می شدم که نوشته ای بر روی ديوار نظرم را جلب کرد . نوشته بودندلطفا بخنديد!
ما آدمها در زندگی روزمره به اينجور نوشته ها توجه کاملی نداريم و از آنها می گذريم . ولی واقعا يكذره به اين جمله فکر کنيم فقط يکذره
لطفا بخنديد ! چرا بخنديم ؟ مگه نمي خنديم ؟ چه كار كرديم كه اين رو نوشتند و يا چه كار نكرديم ؟چه اشتباهي در روابط اجتماعي ما وجود داره كه بايد اينجوري بنويسند ؟
اصولا موقعيكه با كسي آشنا ميشويم . اولين عكس العمل ما . حداقل يك خنده است ولي چرا اين خنده ادامه ندارد ؟
واقعا بيائيم و بدون اينكه خودمونو گول بزنيم يك نگاهي به خودمون تو آينه بيندازيم چه ميبينيم ؟ )ابروها كج . وسط پيشاني چروك . چشمها عقب خلاسه تمام مشخصات يك آدم اخمو
ما انسانها يا بهتر بگم ايرانيها تو همه چيز افراط ميكنيم . آنقدر مي خوريم كه بتركيم . آنقدر حرف مي زنيم كه فكمون در بياد و تازه اگه بخنديم براي حرفهامون مي خنديم . بيائيم كاري كنيم كه حرف بزنيم براي خنده هامون و كاري كنيم كه بنويسند لطفا نخنديد!
دوست عزيزي است كه به شعرهام لطف داره :
بيا يارم بيا اي يار جانانم . كه در اين غربت هستي من تنهاي تنهايم
بدان گر صد هزار انسان سحر تا شام .در اطرافم نهان باشند
توئي كه جاي خاليت كند افسرده احوالم
زمين تا ارش . زمان تا اوج . به من داده شود هرگاه
نباشد بي تو هرگز شاهپرك بر روي گلدانم
بپا خيز و عزيمت كن به آن غربت كه مي داني
چو گر آئي به پيشم يار من آن مرغ خوش آوايم
تو زيبائي . سبك بالي . فرشته روي و شادابي
ببار يارم ببار مهرت بر آن خشكيده صحرايم

اصالت شمال - زندگي چابهار - آزاده عزير جغرافيا صفر - انشاالله توي بقيه درسها نمرات خوب بياري - يا حق دوست و دوستان عزيز26390_wallpaper280.jpg

/ 0 نظر / 11 بازدید