گرسنگی .. يا نياز؟

بی تو ....

                                              بی تو ترانه ها رنگی نداره                          

                                            گلهای شب بو هم بو نمی آره

                                    بی تو شادی و غم . تنهائی هم فرقی نداره      

                                    گل شمعدانی هم به سهم خود برگی نداره

                                          بی تو قناريها آزاديشون معنی نداره

                                        توی قفس باشند يا که رها فرقی نداره

                                              بی تو دلی برای من نمونده

                                     آسمون تو تنهايش ستاره ای هم نمی زاره

                                                        ( گل بی خار )

سلام و سلام و بازم سلام ... من که از گفتن سلام خسته نميشم ... 08.gif آن هم به گلهای قشنگم ..

بيائيم و باهم کمی فکر کنيم ... حتما همه شما متوجه شديد که آدم وقتی خيلی گرسنه است . دوست داره هر چيزی رو که جلو روشه بخوره و هر غذائی با هر بوئی براش لذيذ و جذابه و همش با خودش تکرار ميکنه که : اگه غذا جلوم بود همه اش رو يکدفعه قورت میدادم و . و .و .و ... خوب شما که اينو ميدونيد . تا حالا به اين نتيجه رسيده ايد که گرسنگی در آدم ايجاد لذت ميکنه ( لذت برای خوردن ) ...

حالا اون آدم گرسنه خورد و خورد و يکدفعه متوجه شد که نه ! ديگه خوردن براش لذتی نداره ... بوی غذا جذابيتی نداره و اصلا اشتها نداره ... چرا ؟ خوب معلومه چون سير شده ـ ـ ـ ـ حالا تنها کاری را که بلده اينکه انگشتهاشو  پاک ميکنه و ميره استراحت کنه تا گرسنگی ديگه و لذتی ديگه و بدون تفکر به اينکه تا لحظه ای پيش در حسرت خوردن تکه ای نان بود دستور ميده که :( وعده غذای بعديم تکراری نباشه ها !!)

دوستان خوب و مهربون من ... من فکر ميکنم آيات و نشانه های بسيار ساده و مفيدی در اطراف ما هست که ميتوانيم خيلی راحت از آنها سود ببريم و بهره بگيريم و با تکيه بر عقل و تدبير خودمان خيلی از مشکلات را به راحتی حل کرده و يا در مقابل خيلی از اتفاقها صبور شويم ...

( آيا دوستی و يا عشقی که مثل همين غذا اول از نياز شروع بشه و بعد به لذت برسه بعد از مدتی به سيری و کم رنگی نميرسه ؟ آيا بهتر نيست که با حکم به همين نتايج بيائيم و غذای مورد نيازمان را کم کم و آهسته بخوريم تا دير سير بشويم و زود گرسنه ؟ و هميشه تشنه عشقمان و يا دوستيهايمان باشيم  و خدای ناکرده از روی سيری طلب نوع ديگر و تنوع بيشتری نکنيم ؟بيائيم و اول عشقمان را بخاطر خودمان دوست داشته باشيم و بعد به نياز برسيم آن وقت است که هيچ وقت به سيری نميرسيم چون هميشه از گرسنگی لذت ميبريم ( گرسنگی ای که خيلی خواستنيه ! مگه نه ؟!)

سخن هفته :  دوستان قشنگ من . از محبتهای شما واقعا ممنونم و هميشه مديون . نامی از هيچ کس نميبرم چون همه شما يکی هستيد يعنی عزيز هستيد .. يا حق

/ 0 نظر / 8 بازدید